نقش گلي سرخ را

بر صفحه‌ي سفيد قلبم نشاندم

خالقم

و زير آن نوشتم

تقديم به تو كه دوستت دارم

براي يادگاري .

                اشك

               از چشمه‌ي چشم مي‌جوشد

              عميق‌تر كه بنگري

              به چشمه‌ي قلب مي‌رسي .

               زندگي

    پر است از چهار راه‌هايي

       كه سر هر چهار راه

چراغ راهنمايي نصب شده است

ايست         احتياط        حركت

تو همواره

و در تمام حالات به استقبال من آمده‌اي

ولي من هنوز

جرأت روبرو شدن با تو را ندارم

از خود شرم دارم

از اين كه هنوز پاك و خالص نشده‌ام

آن نشده‌ام كه تو مي‌خواهي

ولي در كارم ، مرا آماده كن .

مي‌خواهي با حقيقتي بزرگ آشنا شوي؟

زماني كه كسي را بسيار دوست داري

دندان‌هايت را به هم مي‌فشاري و مي‌گويي :

« دلم مي‌خواهد بكشمت »

خدا نيز به همين دليل تو را مي‌كشد

او آنقدر دوستت دارد ، كه نگو .

من حقيقت را

مي‌جويم

طالب حقيقتم

و عاشق چشم‌هاي

حقيقت جو .

              عشق

           فواره‌اي است كه

      از قلب آدمي مي‌جوشد

             فواره‌اي از نور

 در سينه‌ي انسانهاي آسماني.

عاشقي

  پروانه وار خوش است

       گردِ شمع مي‌چرخد

            بال و پر مي‌سوزد

                 از سوختن نمي‌هراسد

                          و سر آخر

                    در راه نور جان مي‌دهد

معبودا

گويي اراده‌ي تو چنان تعلق يافته

كه حتي

« كمتر از ذره‌اي » هم

از امكان هستي و زندگي وانماند

اي خدايي كه به همه‌ي ذرات عالم ، زندگي بخشيدي

دوستت دارم .