تا دل به زندگي نسپارم ، به صد فريب

مي پوشم از كرشمه هستي نگاه را

هر صبح و شام چهره نهان مي كنم به اشك

تا ننگرم تبسم خورشيد و ماه را

Not to be deceived by life's thousand deceptions

I avert my eyes from the blandishments of life

All the times cover my eyes with the curtain of tear

Not to see the smile of the sun and the moon

*************

گفت دانايي كه گرگي خيره سر

هست پنهان در نهاد هر بشر

لاجرم جاري‌ست پيكاري سترگ

روز و شب ما بين اين انسان و گرگ

Once a wise man said:

A ruthless wolf lives in the inner part of every man

So a ceaseless fight

Destined between this wolf and the man

فريدون مشيري

دخترك خنده كنان گفت كه چيست

راز اين حلقه‌ي زر

راز اين حلقه كه انگشت مرا

اين چنين تنگ گرفته است به بَر

راز اين حلقه كه در چهره‌ي او

اينهمه تابش و درخشندگي است

مرد حيران شد و گفت :

حلقه‌ي خوشبختي است ، حلقه‌ي زندگي است

همه گفتند : مبارك باشد

دخترك گفت : دريغا كه مرا

باز در معني آن شك باشد

سالها رفت و شبي

ز ني افسرده نظر كرد بر آن حلقه‌ي زر

ديد در نقش فروزنده‌ي او

روزهائي كه به اميد وفاي شوهر

به هدر رفته ، بدر

زن پريشان شد و ناليد كه واي

واي ، اين حلقه كه در چهره‌ي او

باز هم تابش و درخشندگي است

حلقه‌ي بردگي و بندگي است

                                                         فروغ فرّخزاد